Çizgi film karekteri sanırdım kendimi çocukken. Çok uzun bir süre sürdü bu fikrim. Ben Alplerin özgür kızıydım.Heidi yani. Ömrü acılarla başlamış ama o saf ve çocuksu mutluluğun peşinde mutlu. Ben de öyleydim. Öyle sanırdım yani. Kocaman yaşlı bir köpeğim olmasını diler onunla dağ bayır gezmeye giderdim hayalimde. En yakın arkadaşımda yanımdaydı tabii. Büyük babam vardı benim de. Böyle hayal ederdim çocukken. Mutluluk böyleydi bence. Ama farkettikçe anladım tabii. Mesela Alplerde değil İstanbul'da oturuyprdum. Annem babamın beni bırakma gibi bi durumları yoktu.(halbuki neden bilmem hep terk edilmeyi bekledim) Köpek sahibi olmayı bırak,görmeye dayanamıyorum. Ve en yakın arkadaşım bir çoban değildi! Hayalimin hayatıma en uygun yanı büyük babamla alakalı olandı. Gerçekten de Alplerden farksız bir dağ evinde yaşadı büyükbabacığım. Ama o da ölünce anladım ki kesinlikle vazgeçmem gerek bu düşümden.
Heidiyle tek ortak noktamız sanırım saf olmamızdı.

Ahahaha çok hoş.
YanıtlaSilçok teşekkürler :)
SilBu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSil